Daar doe je het voor

Er is veel veranderd in ons vak de afgelopen twintig jaar. Mijn idee is dat Persoonlijke uitvaartverzorging een uitgekauwde term is, die geen speciale lading meer dekt. Maar niets blijkt minder waar. Nog steeds hoor ik verhalen over onpersoonlijke begeleiding. Waarbij (meestal) een man, gehuld in een donker pak, aanschuift bij de familie en zonder te informeren naar het overlijden, begint over welke kist en welke kerk. Waarschijnlijk heeft hij een tijdslimiet en wordt de begrafenis begeleid door een collega omdat hij zelf geen dienst heeft.

Persoonlijke uitvaartverzorging

Van Persoonlijke uitvaartverzorging mag verwacht worden dat het contact persoonlijk is. Er wordt geluisterd naar het verhaal van het overlijden, de tijd genomen om alle mogelijkheden te bespreken en nabestaanden worden door dezelfde persoon bijgestaan. Van begin tot het einde. Ik denk dat de meeste persoonlijke uitvaartverzorgers zich er van bewust zijn dat ze als volslagen vreemde op een heel kwetsbaar moment bij mensen naar binnen stappen. Een situatie waarbij je juist op een persoonlijke en betrokken manier te werk moet gaan.

Als je dat goed doet, laat je aan het eind, na de begrafenis of crematie, een familie achter met een tevreden gevoel. Het hele proces waar ze in het begin huizenhoog tegenop zagen, is goed verlopen en het afscheid is mooi geweest en goed gegaan. Als je daar een belangrijke rol in kunt spelen omdat ze zich gezien en gehoord hebben gevoeld, geeft dat veel voldoening. Daar doe je het voor!
Soms krijg je iets extra’s.

Daar doe je het voor

Zoals die keer dat ik met een gezin in het uitvaartcentrum was voor het laatste familiebezoekje. We zouden de kist gaan sluiten met elkaar. Ik had me teruggetrokken om hen nog even alleen te laten met de overledene. Op een gegeven moment ging ik kijken of ze er al aan toe waren. Dat waren ze nog niet helemaal. De echtgenote had ik al een tijdje met een envelop in haar handen zien lopen. Ze kwam naar me toe en vroeg of ik de kaart wilde lezen. Voordat ze die bij haar man in de kist ging leggen ze wilde ze haar verhaal nog graag met iemand delen. Met mij.
De inhoud was iets persoonlijks tussen haar en haar man, niet iets om daar hardop te delen met anderen. Haar vertrouwen ontroerde me erg. Als je dát kan betekenen voor iemand, op zo’n moment …
Daar doe je het voor!

Narda Delhaas

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *