waarom in de uitvaart

De dood kwam voor mij heel dichtbij toen mijn zusje overleed.
Dat was een ervaring die veel indruk op mij gemaakt heeft en voor een grote verandering in mijn leven zorgde.
Mijn zusje bleek in 1998 ongeneeslijk ziek te zijn. Samen met mijn moeder heb ik tot het laatst voor haar gezorgd. Toen haar naderende dood onvermijdelijk bleek, zijn wij gaan nadenken over haar uitvaart.
Wij hebben toen in Vught – daar woonde mijn moeder destijds – een vrouwelijke uitvaartondernemer bezocht en met haar de mogelijkheden doorgenomen.
Tijdens dat bezoek wist ik opeens heel duidelijk dat ik dít -mensen begeleiden bij hun uitvaart- ook ‘moest’ doen. Ik wilde alles weten over dit vak, maar de intensieve zorg voor mijn zusje was op dat moment belangrijker. Januari 1999 overleed zij. Zij was 25 jaar oud.
Ik was trots op haar hoe zij met haar ziekte en haar naderende einde om was gegaan. Tijdens de afscheidsviering heb ik daar over verteld. Samen met mijn moeder, mijn broers en twee vrienden hebben wij haar
-als eerbetoon- op onze schouders uit de kerk en naar haar graf gedragen. Het gevoel dat ik daarbij had zal ik nooit vergeten!
Wij zijn achteraf blij dat wij haar recht hebben gedaan in de manier waarop wij haar begrafenis geregeld hebben. Zij had zelf wensen, wij als gezin hadden onze wensen en ook vrienden wilden een bijdrage leveren. Dat gevoel is nu een belangrijk uitgangspunt in mijn werk.
Ik heb dit verhaal al vaker verteld en het staat ook op mijn website, maar mensen willen vaak weten waarom ik dit werk ben gaan doen. Door deze ervaring dus en het prettige contact met de uitvaartondernemer in Vught!

Narda Delhaas

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *