Uitvaartzorg is een vak

Tien jaar geleden moest de uitvaart van mijn schoonmoeder worden geregeld. We kwamen bij Amenti terecht en wat er ook op ons afkwam, alles kwam goed en paste precies. Toen onlangs mijn schoonzus plotseling – nota bene bij ons thuis – overleed, grepen we onmiddellijk terug op onze positieve ervaring met Amenti. We belden en binnen een kwartier stond Caroline de Bruijn in onze gang en gingen we met haar en de familie om de tafel.

Veel uitvaartondernemingen afficheren zich met een aanpak waarbij er wordt uitgegaan van de wensen en mogelijkheden van de nabestaanden. Of dat ook altijd wordt waargemaakt, weet ik gelukkig niet. . . maar bij Amenti zijn we dat inmiddels ‘gewend’.
De situatie was al tamelijk bizar en hectisch. Voeg daarbij een uitgesproken eigenzinnige familie. Kijk dan naar al die losse onderdelen, die samen een ‘gestroomlijnde’ uitvaart moeten vormen. Dan moet een uitvaartonderneming stevig in de schoenen staan.

Natuurlijk een luisterend oor. Natuurlijk ruimte voor rouw. Natuurlijk aandacht voor anekdotes en persoonlijke verhalen. Natuurlijk begrip voor – ook afwijkende en bijzondere – wensen.
Maar wel even het lijstje in de gaten houden. Datum, plaats en tijd van de uitvaart regelen. Inhoud en vormgeving van de rouwkaart (deden we zelf). Al het vervoer van schoonzus. De optie om voor een open draagbaar, in plaats van een kist, te kiezen: prachtig! Programma, muziek, uitvaartdienst (deden we zelf). Nazit met iets te eten en te drinken voor iedereen.

En intussen hield Amenti voortdurend de vinger aan de pols, de tijd in de gaten, gaf gevraagd en ongevraagd adviezen, loste problemen op nog voordat ze konden ontstaan.
Nooit hinderlijk, nooit dwingend, nooit tegen onze zin. . . altijd alles in overleg. En het paste, opnieuw, precies!
Uitvaartzorg is gewoon een vak. Maar het is natuurlijk geen gewoon vak. . .