Stil verdriet

Vorig jaar rond deze tijd vroeg Miriam van Kreij van MirreMaan mij of ik met haar samen Wereldlichtjesdag wilde organiseren in Leidsche Rijn. Ja, dat wilde ik! Mooi en zinvol, en een uitdaging om te organiseren.

Wereldlichtjesdag

Wereldlichtjesdag is een initiatief dat in 1997 is ontstaan in Amerika en wordt elk jaar door steeds meer mensen wereldwijd opgepakt. Op de 2e zondag van december worden alle overleden kinderen herdacht met het aansteken van een kaars om 19.00 uur lokale tijd. Zo ontstaat een denkbeeldig lint van licht over de hele wereld ter ere van alle overleden kinderen. Àlle overleden kinderen: het kind dat nooit de kans heeft gekregen om te ademen, het kind dat tijdens zijn of haar hele korte leven heeft moeten vechten en heeft verloren, het kind dat verongelukt is of omgekomen door geweld, het kind dat zelf voor de dood gekozen heeft en het kind dat op oudere leeftijd door een ziekte is overleden.
Met de nabestaanden in onze gedachten wilden Miriam en ik hier graag gestalte aan geven. In korte tijd hadden we een goed groepje gevormd met mijn compagnon
Caroline de Bruijn, Ilja Geensen van Brasa Praktijk voor Rouw en Verlies en Leonita Gerssen van afscheidsgedichten.com. We wisten helemaal niet wat we konden verwachten, Caroline en ik waren zelfs wat terughoudend in het aantal mensen dat zou kunnen komen. We hadden wel allemaal goede ideeën.

Stil verdriet

Adembenemend was dan ook het verlichtte Màximapark afgelopen zondag 13 december. Langs alle paden die naar de Bosspeeltuin leiden stonden aan weerszijden brandende waxinelichtjes.
Hartverwarmend was alle medewerking die wij bij het organiseren hiervan kregen van vrijwilligers en lokale ondernemers.
En ongelooflijk de opkomst van ruim 300 mensen die een lichtje kwamen aansteken voor het kind dat zij meedragen in hun hart. De saamhorigheid buiten in de kou was voelbaar. Het was indrukwekkend, juist ook om het stil verdriet dat al deze mensen met zich meedragen.

Ontroerend waren de vijf dappere kaarsen die de volgende ochtend nog brandden toen ik kwam om het hart en de kaarsjes op te ruimen.

Narda Delhaas

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *