niet bespreekbaar

Behalve mensen die vooraf hun uitvaart geregeld en genoteerd willen hebben, vertellen de meeste mensen hun partner of kinderen in meer of mindere mate wat zij willen na hun overlijden. Maar het komt ook voor dat dood en uitvaart niet bespreekbaar zijn. Ik kom het met enige regelmaat tegen dat de ene partner ‘de zaken’ geregeld wil hebben, maar dat de andere het er niet over wil hebben. Of dat kinderen niets weten van de wensen van hun langstlevende ouder.
Een tijd geleden werd mij door een mevrouw gevraagd de uitvaart te verzorgen van haar moeder. Haar vader was al lang geleden overleden en destijds had haar moeder dat geregeld. Zij was daar toen niet echt bij betrokken geweest. Deze dochter was alleenstaand en had geprobeerd met haar moeder te praten over wat zij wilde als zij kwam te overlijden. Maar om welke reden dan ook was dat geen onderwerp van gesprek. Het trof mij toen hoe veel verdriet er was om de onzekerheid over wat te doen. Hoewel ik deze situatie vaker tegenkom, heeft dit mij toen nog lang beziggehouden. Je bent er niet op bedacht dat als je partner of ouder(s) geen enkele wens kenbaar maken, dat je dan voor een groot dilemma geplaatst kan worden. Wat zou je kunnen doen? Je kunt bedenken wat de belangrijkst zaken zijn die je zou willen weten, bijvoorbeeld begraven of cremeren en waar. Wat schat je zelf in en benoem dat. Als je weet dat je daar niet zomaar over kunt beginnen, dan kun je dat doen naar aanleiding van een uitvaart van een familielid of bekende. Of naar aanleiding van de eerder overleden ouder. Waarom is dat toen zo gegaan?
Als iemand er echt niet over kan praten, dan kun je ook vertrouwen op jezelf, op je eigen kennis en inschattingen van je partner of je ouder(s). Dat vertrouwen wordt je dan uiteindelijk ook gegeven. En met goede begeleiding van de uitvaartverzorger kun je tot een goed afscheid komen.

Narda Delhaas

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *